Obowiązek korekty kosztów w przypadku braku terminu płatności

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) – kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów. Stosownie zaś do art. 15b ust. 2 tej ustawy, jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie. Treść tego przepisu należy porównać z art. 15b ust. 8 tej ustawy; jeżeli zgodnie z art. 15 zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 1, nastąpi po upływie terminu określonego w ust. 1 lub 2, to zaliczenie tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów następuje z uwzględnieniem art. 15, z tym że nie wcześniej niż w miesiącu jej uregulowania.

W przypadku, gdy na wystawionym dokumencie nie ma adnotacji ani jakiejkolwiek informacji o sposobie i terminie płatności, to jeśli wierzyciel (kontrahent) nie wezwie (nie poinformuje) dłużnika do zapłaty w okresie 60 dni od daty sprzedaży, to należy uznać, że termin płatności przekracza 60 dni, a w konsekwencji korekty trzeba dokonać po upływie 90 dni od daty ujęcia wydatku w kosztach. W interpretacji indywidualnej z dnia 9 kwietnia 2013 r. (IBPBI/2/423-68/13/JD) Minister Finansów wskazał, że: „W przypadku zatem wystawienia faktury bez określonego terminu płatności, w ocenie tut. Organu należy uznać, iż przepisy art. 15b updop mają zastosowanie także do takiej sytuacji. Jednocześnie dla określenia, który z przepisów art. 15b (tj. ust. 1 czy ust. 2) znajdzie zastosowanie decydujące znaczenie będzie miał upływ terminu 60 dni, którym to terminem posługują się te przepisy. Termin ten będzie liczony od dnia dostawy towarów (wykonania usługi) i będzie jednocześnie uzależniony od podjęcia przez wierzyciela stosownych czynności, np. wezwania dłużnika do spełnienia świadczenia.” Autor wskazuje, że powyższy pogląd nie jest jedynym, który może być wyrażony w tym zakresie.

źródło: Instytut Studiów Podatkowych Sp. z o.o.
foto: pixabay.com

Kategorie: CIT.